wtorek, 15 lutego 2022

Gdy dziecko - uczeń nie mówi

 Dlaczego dziecko w młodszym wieku  

                nie mówi?



Oto możliwe przyczyny:
- uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego
- nieprawidłowa budowa narządów mowy
-zaburzona więź emocjonalna z matką
- czynniki patogenne w okresie życia płodowego
- nieprawidłowo funkcjonujący słuch
- opóźniony rozwój motoryczny
          (raczkowanie, siadanie, chodzenie)
- używanie telefonu , komputera itp. zwłaszcza przez dzieci poniżej 3 roku życia
-picie wyłącznie z kubków niekapków
-częste oglądanie bajek, telewizor w tle domowej codzienności i posiłków
- grające, świecące zabawki interaktywne.

Ważne podczas wizyty u lekarza, logopedy, psychologa


 Gdy sytuacja utrzymuje się dłużej 
 lub pojawia w wieku szkolnym wówczas  należy wziąć 
pod uwagę  - jak dziecko reaguje na stres?





















        WSTYD,  STRACH, LĘKI 

  są powodami mutyzmu wybiórczego












Trzy złote zasady Rodzica, 

które należy stosować w życiu dziecka 

i terapii jego mowy :






















JAKIE TRUDNOŚCI NAPOTYKA SIĘ W TERAPII
     MUTACYZMU WYBIÓRCZEGO 














TERAPIA PROBLEMU   WYPOWIADANIA SIĘ








środa, 9 lutego 2022

NAJCZĘSTSZE WADY WYMOWY U DZIECI SZKOLNYCH I ICH PRZYCZYNY

 
                                      PRZYCZYNY WAD WYMOWY

                                NAJCZĘSTSZE WADY WYMOWY U DZIECI  


       

O wadach wymowy mówimy wtedy, gdy odbiega ona od fonetycznej normy ogólnie przyjętej w danym języku. Innymi słowy, wady wymowy czyli dyslalia, to nieprawidłowa artykulacja poszczególnych głosek języka polskiego. W zależności od tego, która z głosek nie jest wymawiana prawidłowo, w dyslalii możemy wyróżnić:

  1. Sygmatyzm (seplenienie) – nieprawidłowa wymowa głosek dentalizowanych (ś, ź, ć, dź, s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż). Sygmatyzm możemy podzielić na:

  • sygmatyzm właściwy – zniekształcona, zdeformowana realizacja wyżej wymienionych głosek – dziecko tworzy dźwięk nieistniejący w systemie fonetycznym języka polskiego. Najczęściej spotykanymi u dzieci formami sygmatyzmu właściwego są: sygmatyzm interdentalny (międzyzębowy) charakteryzujący się wymową wymienionych głosek z językiem wsuniętym pomiędzy zęby oraz sygmatyzm boczny polegający na wymowie wymienionych głosek z niesymetrycznie ułożonym językiem, przy czym powietrze zamiast przodem wypływa bokiem jamy ustnej.

  • parasygmatyzm – zastępowanie wyżej wymienionych głosek innymi głoskami dentalizowanymi np. głoski sz, ż, cz, dż wymawiane jako głoski s, z, c, dz.

  •  mogisygmatyzm – brak realizacji głosek dentalizowanych, głoski detalizowane są pomijane w wymowie dziecka np. zamiast zupa dziecko mówi

  1. Rotacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski r. wyróżniamy:

    - rotacyzm właściwy – zniekształcona, zdeformowana wymowa głoski r. Najczęściej mamy do czynienia z rotacyzmem języczkowym (zamiast czubka języka drga języczek na końcu podniebienia miękkiego), rotacyzmem gardłowym (tzw. r francuskie), rotacyzmem wargowym (drgania przenoszą się na wargi), rotacyzmem międzyzębowym (drga język pomiędzy wargami).

    - pararotacyzm – zastępowanie głoski r innymi głoskami istniejącymi w języku polskim np. j, ł, l

    - mogirotacyzm – pomijanie w wymowie głoski r np. zamiast ryba dziecko mówi yba


  1. Kappacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski k:

    - kappacyzm właściwy – zniekształcona, zdeformowana wymowa głoski k.

    - parakappacyzm – zastępowanie głoski k innymi głoskami prawidłowymi, najczęściej głoską t.

    - mogikappacyzm – pomijanie w wymowie głoski k

  1. Gammacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski g:

    - gammacyzm właściwy – zniekształcona, zdeformowana wymowa głoski g.

    - paragammacyzm – zastępowanie głoski g inną prawidłową głoską, najczęściej
    głoską d.

    - mogigammacyzm – pomijanie w wymowie głoski g 


    5. Lambdacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski l. Wyróżniamy:

    - lambdacyzm właściwy – zniekształcona, zdeformowana wymowa głoski l np. lambdacyzm interdentalny (międzyzębowy), w którym głoska l wymawiana jest
    z językiem wsuniętym między zęby.

    - paralambdacyzm – zastępowanie głoski l inną głoską istniejącą w systemie fonetycznym języka polskiego, najczęściej j, ł.

    - mogilambdacyzm – pomijanie w wymowie głoski l


    6. Mowa bezdźwięczna – to zaburzenie dotyczące realizacji głosek dźwięcznych - głoski dźwięczne wymawiane są jako ich bezdźwięczne odpowiedniki np. głoska b jako p, głoska z jako s, głoska g jako k. Opisywana wada wymowy może prowadzić do znacznego zniekształcenia fonetycznej budowy wyrazów, nawet do zmiany ich znaczenia (np. zamiast domek – Tomek, zamiast lada – lata) ponieważ korelacja dźwięczności w języku polskim dotyczy aż trzynastu par opozycyjnych. Wyróżniamy:

    - mowę bezdźwięczną całkowitą, kiedy ubezdźwięcznieniu ulega cała korelacja dźwięcznośc

    - mowę bezdźwięczną częściową, gdy dotyczy tylko niektórych par opozycyjnych, najczęściej głosek szczelinowych .


    7. Nosowanie (rynolalia) – to zaburzenie wymowy polegające na realizacji głosek nosowych jak głoski ustne i odwrotnie, kiedy głoski ustne realizowane są z rezonansem nosowym. Wyróżniamy:

    - nosowanie otwarte, w którym na skutek zakłócenia prawidłowego funkcjonowania podniebienia miękkiego, powietrze przy wymowie głosek ustnych wydostaje się przez jamę nosową, nadając im charakterystyczne nosowe brzmienie 

    - nosowanie zamknięte polegające na zablokowaniu przepływu powietrza przez jamę nosową i wówczas głoski nosowe brzmią jak ustne.